Το ποσό των 110.000 ευρώ κατέσχεσε από λογαριασμό της ΕΟΚ ο Αντρέα Τρινκιέρι λαμβάνοντας μέχρι τελευταίου ευρώ τα χρήματα που του επιδικάστηκαν.

Ο Αλέξανδρος Βαγιάτας, δικηγόρος που εκπροσώπησε τον Τρινκιέρι, τόνισε για την υπόθεση: «Ξεκινήσαμε με διάθεση να βρεθεί συναινετική λύση, πράγμα που δεν έγινε. Ακολούθως, μίλησα με τους δικηγόρους της ΕΟΚ. αλλά και πάλι δεν βρέθηκε λύση. Προσφύγαμε στο ΒΑΤ και τον Νοέμβριο του 2014 εκδόθηκε η απόφαση. Αυτό σήμαινε πως -υπό κανονικές συνθήκες- η Ομοσπονδία έπρεπε να μπει σε πρόγραμμα αποπληρωμής του ποσού σε δόσεις. Η ΕΟΚ πρότεινε αποπληρωμή σε τέσσερις δόσεις μέσα στο 2015. Η FIBA το έκανε αποδεκτό κι εμείς συμφωνήσαμε. Δεν κατεβλήθη ωστόσο, ούτε ένα σεντ! Δεν τήρησαν ούτε τα προσχήματα», ήταν αρχικά τα λόγια του και πρόσθεσε:

«Μόλις πέρασε το χρονικό διάστημα, στο οποίο η ΕΟΚ έπρεπε να καταβάλει τιε δυο πρώτες δόσεις αλλά δεν το έκανε, ξεκίνησα τη διαδικασία να αναγνωριστεί στην Ελλάδα η απόφαση του ελβετικού δικαστηρίου. Πήγαμε στα πολιτικό δικαστήρια, ώστε να εξασφαλίσουμε την ισχύ της απόφασης και στην Ελλάδα. Αυτό τελείωσε το 2015. Πήραμε υποσχέσεις ότι θα πληρωθούν τα χρήματα, από την επιχορήγηση της ΓΤΑ, περιμέναμε και πάλι καλόπιστα, αλλά δεν κατεβλήθη ούτε σεντ. Δηλαδή, από τον Οκτώβριο του 2015 έως τον Ιούνιο του 2016 η Ομοσπονδία δεν έδωσε έστω 10.000 ευρώ, για να πούμε ότι γίνεται μια προσπάθεια. Και μιλάμε για την ομοσπονδία μπάσκετ, που εκπροσωπεί μια χώρα, έτσι: Όχι για έναν σύλλογο. Δηλαδή, αν δει ένας ξένος παίκτης τι συνέβη, δεν θα σκεφτεί “αν δεν πληρώνει η ομοσπονδία. τι να περιμένω από τις ομάδες στην Ελλάδα;’».

Ερωτηθείς για τη στάση της FIBA στην υπόθεση, απάντησε: «Ήταν υποχρεωμένη να προχωρήσει στην επιβολή τιμωρίας προς την ΕΟΚ, από τη στιγμή που αγνοούσε την απόφαση του ΒΑΤ κι αρνείτο να καταβάλει τις δόσεις. Αλλά δεν το έκανε, γιατί ήταν ομοσπονδία. Αν ήταν ομάδα, θα είχε επιβληθεί ποινή εδώ και καιρό». 

Τέλος ανέφερε: «Οι χορηγίες πλέον ανακοινώνονται. Είναι υποχρεωτικό από τον νόμο. Αν δείτε στο σάιτ της τράπεζας τις χορηγίες που έδωσε μέσα στο 2015, θα διαπιστώσετε ότι η ΕΟΚ πήρε τη μεγαλύτερη, μακράν της δεύτερης. Σκέφτηκα πως δεν μπορεί να έχουν δοθεί όλα αυτά τα χρήματα έως τον Ιούλιο του 2016. Μετά την κατάσχεση του λογαριασμού επικοινώνησαν μαζί μου, αλλά τα χρήματα δεν ήταν δικά μου. Η δουλειά μου έφτανε έως το σημείο να εξασφαλίσω τον πελάτη μου. Δεν μπορούσα να αποφασίσω εγώ για τα χρήματά του. Τους ενημέρωσα ότι θα μπορούσα να μεταφέρω κάποια πρόταση ή να επικοινωνήσουν εκείνοι μαζί του. Δεν το έκαναν κι εκείνος δεν είχε λόγο να δεχθεί την όποια πρόταση, γιατί σε περίπτωση που δεν ήταν συνεπής η ΕΟΚ σε μια δόση, η διαδικασία έπρεπε να ξεκινήσει από την αρχή».