Την Υπατία καλείται να ενσαρκώσει η Θεοφανία Παπαθωμά και σε συνέντευξη της που παραχωρεί στο περιοδικό People και απαντά μεταξύ άλλων σε όλους εκείνους που παίζουν ή έχουν δηλώσει ότι θέλουν να παίξουν στην Επίδαυρο.

Επίσης, αποκαλύπτει τον ρόλο υποκριτικής που έχει ζηλέψει περισσότερο και μιλάει για την καριέρα της και την οικογενειακή ζωή…

Προτιμάς το θέατρο ή την τηλεόραση;

Προτιμώ τις καλές δουλειές, τις ωραίες συνεργασίες, τις οποίες τις δημιουργείς, δεν υπάρχουν από μόνες τους.

Τελευταία γίνεται πολύς λόγος για το ποιος μπορεί να πάει και να παίξει ή όχι στην Επίδαυρο. Εσύ πώς το βλέπεις;

Η μία άποψη είναι ότι καλύτερα να κλείσει η Επίδαυρος και να μείνει ένα αξιοθέατο, γιατί πραγματικά κάποιες παραστάσεις τη μαγαρίζουν. Η άλλη άποψη είναι ότι πραγματικά αποτελεί μια σύνδεση με τις ρίζες και το πνεύμα των αρχαίων προγόνων μας. Είναι κάτι μαγικό! Οι ηθοποιοί θέλουμε όλοι να παίξουμε στην Επίδαυρο, αυτό εννοείται! Από εκεί και πέρα όποιος εμφανίζεται κι ότι παρουσιάζεται εκεί θα πρέπει να συνάδει με το αρχαιοελληνικό πνεύμα και με το σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκε και υπηρετούσε το συγκεκριμένο θέατρο.

Ποιο ρόλο έχεις ζηλέψει;

Του Τζέιμς Μποντ! Τώρα μάλιστα που σκέφτονται να τον κάνουν θηλυκό, ζηλεύω ακόμη πιο πολύ.

Αν σου έκαναν μια ενδιαφέρουσα πρόταση δουλειάς που θα απαιτούσε να πας στο εξωτερικό, χωρίς όμως την οικογένειά σου, θα έλεγες «ναι»;

Δεν πάω πουθενά χωρίς την οικογένειά μου. Εγώ αποφάσισα να κάνω οικογένεια στο πικ της καριέρας μου και ανέλαβα και το ρίσκο. Θεωρώ ότι είναι το πιο σημαντικό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος στη ζωή του. Ειδικά για τη γυναίκα, είναι αυτό που την ολοκληρώνει.

Έχεις μηδενίσει αρκετές φορές το κοντέρ;

Πολλές φορές, ναι. Το κάνω για να δημιουργώ βαθμό δυσκολίας, αλλιώς βαριέμαι.

Ποια είναι η μεγαλύτερη θυσία που έχεις κάνει για αυτήν τη δουλειά;

Το ότι δεν ασχολήθηκα με τη νομική επιστήμη. Έχασε ένα λαμπρό μυαλό!

Ένα κορίτσι από την επαρχία πόσο εύκολο ήταν τότε να σταθεί στη μεγαλούπολη και να αντισταθεί στους κινδύνους;

Έχω πολύ γερές σταθερές, δεν με μετακινείς εύκολα. Το πιο δύσκολο πράγμα στην αρχή ήταν η μοναξιά, διότι οδηγός μου πάντα ήταν το ποίημα του Καβάφη που λέει: «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες… ώσπου να γίνει σαν μια ξένη φορτική». Αγαπώ τον Καβάφη. Κλαίω κάθε φορά που τον διαβάζω.

Την επιτυχία που απόλαυσες κατά καιρούς πιστεύεις ότι τη διαχειρίστηκες σωστά;

Δεν ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος. Κάνω πάντα αυτό που με κάνει να αισθάνομαι καλά. Δεν έχω καταστρώσει σχέδιο καριέρας. Παίρνω τα πράγματα όπως έρχονται. Η επιτυχία είναι μια πολύ σχετική έννοια. Τι είναι επιτυχία; Η αναγνώριση; Μια καλή συνεργασία; Μια καλή αμοιβή; Ένα καλό αποτέλεσμα; Όλα αυτά μαζί; Πού να τα βρεις;