Tου ΜΙΧ. ΦΟΥΣΤΕΡΗ

Πάνε δεκαπέντε χρόνια από τότε που πανηγύρισε τίτλο Γιουρόπα Λιγκ, τότε μάλιστα λεγόταν ακόμη Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Σ’ ένα δραματικό ματς στο Ντόρτμουντ μπόρεσε και δάμασε τα αλάνια της Αλαβές, που δεν έλεγαν να το βάλουν κάτω με τίποτα. Κανονική διάρκεια 4-4 και κούπα με το λεγόμενο “χρυσό γκολ”, 5-4, σε ματς ακατάλληλο για καρδιακούς.

Τέσσερα χρόνια μετά, ο τελευταίος της ευρωπαϊκός τίτλος, Τσάμπιονς Λιγκ αυτή τη φορά, και πάλι σε ματς-θρίλερ. Αντίπαλος η Μίλαν στην Κωνσταντινούπολη, 3-3 κανονική διάρκεια και παράταση, επικράτηση 3-2 στα πέναλτι. Και μετά σιωπή, απουσία χτυπητή. Ανεπίτρεπτο για την ιστορία και την αίγλη της.

Είτε την υποστηρίζουμε είτε όχι, η Λίβερπουλ είναι η πιο σπουδαία ομάδα που ανέδειξαν τα βρετανικά νησιά μαζί με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και μία από τις πλέον παραδοσιακές δυνάμεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Στην αιωνόβια ιστορία τους, οι “κόκκινοι” έχουν να επιδείξουν τίτλους εντός και εκτός των τειχών, μεγάλες νίκες, μεγάλες ήττες και, κυρίως, ένα κοινό που δεν τους εγκαταλείπει ούτε στην άλλη ζωή.

Το Filathlos.gr, με την ευκαιρία της επιστροφής του ιστορικού συλλόγου σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης, στις 18 του μήνα κόντρα στη Σεβίλλη για το Γιουρόπα Λιγκ στη Βασιλεία, ξεσκονίζει τα πεπραγμένα του, ευχάριστες αλλά και δύσκολες στιγμές που δεν έσβησαν ποτέ στο πέρασμα του χρόνου. Καλή ανάγνωση.

Για την τιμή του ενοικίου…

Ιδρύθηκε από μια παραξενιά της τύχης στις 15 Μαρτίου 1892. Η Έβερτον, που χρησιμοποιούσε ως έδρα το “Άνφιλντ”, διαφώνησε για την τιμή του ενοικίου που έπρεπε να καταβάλει στον ιδιοκτήτη του Τζον Χάουλντινγκ και μετακόμισε στο γειτονικό “Γκούντισον Παρκ”. Ο Χάουλντινγκ, προκειμένου να μην αφήσει έρημη την ιδιοκτησία του, αποφάσισε να δημιουργήσει ποδοσφαιρική ομάδα, την οποία ονόμασε Λίβερπουλ. Από τότε οι δύο τους συγκρούονται σκληρά κάθε χρόνο στο κλασικό ντέρμπι του Μέρσεισαϊντ.

Το 1896, με την έλευση του πρώην προπονητή της Σάντερλαντ Τομ Γουάτσον, τα χρώματα της αλλάζουν από μπλε και άσπρο σε κόκκινο και άσπρο. Με εκείνον στον πάγκο της η Λίβερπουλ θα κερδίσει για πρώτη φορά πρωτάθλημα το 1901. Ωστόσο έπρεπε να φθάσουμε στο σωτήριον έτος 1959 για να αλλάξει οριστικά η μοίρα της. Τις τύχες της θα αναλάβει ο Μπιλ Σάνκλι, που θα θέσει τις βάσεις για τη χρυσή ομάδα της δεκαετίας 1975-1985, που σάρωσε τους τίτλους σε Ευρώπη και Αγγλία.

Το Χέιζελ και ο ύμνος

Η μεγαλειώδης πορεία της στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα, με προπονητές τους Μπομπ Πέισλι και Τζο Φάγκαν θα ανακοπεί άδοξα στις 29 Μαΐου 1985, εξαιτίας της τραγωδίας του Χέιζελ στις Βρυξέλλες. Πρωταγωνιστές οι ίδιοι οι οπαδοί της που την λατρεύουν, οι οποίοι ωστόσο θα παραβιάσουν ένα διαχωριστικό του γηπέδου και θα επιτεθούν στους οπαδούς της Γιουβέντους, λίγη ώρα πριν από το εναρκτήριο λάκτισμα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Τριάντα εννέα φίλαθλοι κυρίως Ιταλοί θα χάσουν τη ζωή τους και η ΟΥΕΦΑ θα αποκλείσει τη Λίβερπουλ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για δέκα χρόνια και όλες τις αγγλικές ομάδες για πέντε.

Ο περίφημος ύμνος της, με τίτλο “You’ll Never Walk Alone” θεωρείται από τα πιο γνωστά ποδοσφαιρικά τραγούδια. Οι συνθέτες του είναι οι Richard Rodgers και Oscar Hammerstein II, και είναι κομμάτι από το μιούζικαλ Carousel, του 1945. To 1963 το συγκρότημα “Gerry & The Pacemakers” θα κυκλοφορήσει σινγκλ με το συγκεκριμένο τραγούδι που γίνεται μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία και σύντομα το σήμα-κατατεθέν των “κόκκινων”.

Τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 15 Απριλίου 1989, νέα τραγωδία θα τους πλήξει, όταν 96 φίλαθλοι θα βρουν το θάνατο στο “Χίλσμπορο” του Σέφιλντ, εξαιτίας συνωστισμού στη διάρκεια του ημιτελικού για το Κύπελλο Αγγλίας με τη Νότιγχαμ. Η Λίβερπουλ θα περάσει στο περιθώριο, αλλά θα σηκώσει και πάλι κεφάλι στις αρχές της νέας χιλιετίας με την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2001 και του Τσάμπιονς Λιγκ το 2005, χωρίς ωστόσο άλλη συνέχεια. Πλέον, με τον Γιούργκεν Κλοπ στον πάγκο περιμένει πως και πως να ανέβει ξανά στο πόντιουμ και γενικότερα στον αφρό εγχώριων και ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Μορφές και τίτλοι

Τη φανέλα της με τον χαρακτηριστικό κορμοράνο στο στήθος, livebird τον αποκαλούν οι οπαδοί της, φόρεσε η αφρόκρεμα του αγγλικού και όχι μόνο ποδοσφαίρου, μεταξύ άλλων οι Μπάσμπι, Πέισλι, Νταλγκλίς, Χάνσεν, Μπαρνς, Χιουζ, Κίγκαν, Κλέμενς, Ρας, Τόμπσον, Νιλ, Χάνσεν, Σούνες, Μπαρνς, ΜακΜάναμαν, Φάουλερ, Τόσακ, Όουεν, Μπάρος, Μπίσκαν, Μοριέντες, Τζέραρντ, Κάραχερ, Χάμαν, Χίπια, Λουίς Γκαρσία, τελειωμό δεν έχει η λίστα.

Όσο για τις κούπες, δεκαοκτώ πρωταθλήματα (1901, 1906, 1922, 1923, 1947, 1964, 1966, 1973, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982, 1983, 1984, 1986, 1988, 1990), επτά Κύπελλα Αγγλίας (1965, 1974, 1986, 1989, 1992, 2001, 2006), οκτώ Λιγκ Καπ (1981, 1982, 1983, 1984, 1995, 2001, 2003, 2012), πέντε Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης/Τσάμπιονς Λιγκ (1977, 1978, 1981, 1984, 2005) και τρία Κύπελλα ΟΥΕΦΑ (1973, 1976, 2001) συνθέτουν μια, αν μη τι άλλο, σεβαστή συλλογή.

Κι ας μην είναι πια στις δόξες της, το κυριότερο, η Λίβερπουλ δεν περπατά ποτέ μα ποτέ μόνη. Καλύτερο κι από τίτλους, ίσως.