Πριν από 23 χρόνια, στις 28 Απριλίου του 1993, συνέβη ένα από τα πιο τραγικά περιστατικά στα παρκέ των γηπέδων μπάσκετ της Ελλάδας.

Ο εκνευρισμένος, λόγω μιας απόφασης των διαιτητών σε αγώνα play-off ανάμεσα σε Πανιώνιο και Παναθηναϊκό,  Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, χτύπησε με δύναμη το κεφάλι του στην μπασκέτα του κλειστού της Νέας Σμύρνης και μετά από πολύ μεγάλη μάχη, πρώτα απ’ όλα για να μείνει στη ζωή, έμεινε παράλυτος μην καταφέρνοντας φυσικά να ξαναπαίξει μπάσκετ.

Σεζόν 1992-1993, πρωτάθλημα Α1 μπάσκετ και στην ημιτελική σειρά των play-off Παναθηναϊκός και Πανιώνιος συγκρούονται για μια θέση στον τελικό κόντρα στον Ολυμπιακό. Στο τέταρτο και τελευταίο όπως αποδείχθηκε ματς της σειράς στη Νέα Σμύρνη στις 28 Απριλίου, απομένουν 6’30” για τη λήξη του αγώνα και ο Παναθηναϊκός προηγείται με 56-50.

Ήταν εκείνη η στιγμή, όμως, που όλα τα φώτα έσβησαν και οτιδήποτε είχε να κάνει με το μπάσκετ πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Ένας από τους καλύτερους παίκτες που αγωνιζόταν στη χώρα μας, ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς του Πανιώνιου, χρεώθηκε με 5ο φάουλ και λόγω του εκνευρισμού χτυπάει το κεφάλι του στην μπασκέτα, σε μια εποχή μάλιστα που δεν υπήρχαν τα προστατευτικά μαξιλαράκια.

Ο 30χρονος τότε Σέρβος αρχίζει και αιμορραγεί άμεσα με το ιατρικό τιμ να τρέχει για τις πρώτες βοήθειες. «Γιατρέ βοήθησέ με. Δεν νιώθω τα χέρια μου και τα πόδια μου…», ψέλλιζε με όση δύναμη είχε ο φόργουορντ των Νεοσμυρνιωτών με τους παρευρισκόμενους στο κλειστό, καταλαβαίνοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης να έχουν παγώσει.

Μετά τη μεταφορά του στο Γενικό Κρατικό η διάγνωση σοκάρει: «Διατομή του πέμπτου αυχενικού, τομή νωτιαίου μυελού» με τον κίνδυνο για τη ζωή του να είναι σοβαρός. Τελικά, ο Μπόμπαν μετά από επεμβάσεις, επέστρεψε στην Ελλάδα με ένα μεγάλο χαμόγελο, αφού κέρδισε τη μάχη της ζωής. Εκείνο το χαμόγελο έδειχνε την ελπίδα ότι θα μπορούσε να σταθεί και πάλι στα πόδια του, αλλά καθηλώθηκε για μια ζωή σε αναπηρικό καροτσάκι.

Τότε, άρχισαν τα πραγματικά του προβλήματα. Πολύς κόσμος που μέχρι τους πρώτες μήνες τον στήριζε, τελικά τον ξεχνά, αλλά ο Μπόμπαν ήταν πολύ περήφανος για να ζητήσει βοήθεια ή να κάνει οποιουδήποτε είδους παράπονο. 

Ο Μπόμπαν καθηλώθηκε σε αναπηρικό καροτσάκι για 13 χρόνια. Στα 44 του και κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Ρόδο το 2006 ένιωσε έντονη αδιαθεσία. Ο καπετάνιος κατευθύνθηκε προς τη Σύρο για να παρασχεθούν στον παλαίμαχο αθλητή οι πρώτες βοήθειες, αλλά ήταν ήδη αργά. Ο Σέρβος πεθαίνει από καρδιακή εμβολή το βράδυ της 28ης Ιουνίου σκορπώντας θλίψη σε όλο τον κόσμο.