Του ΜΙΧ. ΦΟΥΣΤΕΡΗ

Η Ελλάδα μας πληγώνει. Συχνά συμβαίνει αυτό. Κι όχι μόνο στον αθλητισμό, που θαρρώ πως είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης, αλλά παντού, σε κάθε τομέα της ζωής μας. Ωστόσο οι παρακάτω γραμμές δεν θα επικρίνουν, αλλά θα αποθεώνουν. Δεν θα λένε “γιατί ρε γαμώτο, κρίμα”, αλλά “μπράβο μάγκες, και εις ανώτερα”. Διότι πίσω και πέρα από τα ζόρια, υπάρχει και η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού. Λίγο μακριά μας, αλλά υπάρχει.

Έλληνες του εξωτερικού. Για μπάλα μιλάμε εν προκειμένω, αν και υπάρχουν χιλιάδες πατριώτες που ζουν, διακρίνονται και διαπρέπουν ακόμη στην ξενιτιά – επιστήμονες, τεχνίτες, ειδικότητες λογιών λογιών. Όμως εδώ η αναφορά γίνεται για τους παίκτες μας που δίνουν τη δική τους μάχη στα γήπεδα του εξωτερικού. Το προσωπικό τους στοίχημα, ο ανήφορος με έπαθλο την αποδοχή, την καταξίωση και φυσικά την οικονομική επιτυχία. Όλα παίζουν τον ρόλο τους πλέον στον κυνικό μικρόκοσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Αφορμή για τις αράδες που ακολουθούν ο Κώστας Μήτρογλου και το νέο του συμβόλαιο στη Μπενφίκα. Μαχητής ο διεθνής επιθετικός, “βγάζει μάτια” στην Πορτογαλία, όπου θα αμείβεται στο εξής με κοντά δύο εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, ενώ αξιόλογη θεωρείται και η παρουσία του Σάμαρη, στους “αετούς” και αυτός. Όμως δεν είναι οι μόνοι. Στα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης, σε Ιταλία, Γερμανία, αλλά και σε χώρες όπως η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Ελβετία, οι Έλληνες ποδοσφαιριστές κερδίζουν το χειροκρότημα και κάνουν όνειρα για ακόμη πιο ψηλά. 

Αναντίρρητα, η πολυπληθέστερη ελληνική παροικία συναντάται στην Ιταλία. Οι Μανωλάς και Τοροσίδης της Ρόμα, ο Κονέ της Φιορεντίνα, ο Χριστοδουλόπουλος της Σαμπντόρια, ο Καρνέζης της Ουντινέζε, ο Ταχτσίδης της Τζένοα, ο Μόρας της Βερόνα και ο Οικονόμου της Μπολόνια απολαμβάνουν το σεβασμό φίλων και αντιπάλων στο καμπιονάτο, με την εξέλιξή τους συνεχή και σταθερή. Το ίδιο κάνουν στη Γερμανία ο Παπασταθόπουλος της Ντόρτμουντ, ο Σταφυλίδης της Άουγκσμπουργκ και ο Παπαδόπουλος της Λεβερκούζεν, παρά τους συχνούς τραυματισμούς του ο τελευταίος.

Καθοριστική η παρουσία του τερματοφύλακα Λάμπρου στην ολλανδική Βίλεμ, με τον Έλληνα γκολκίπερ να έχει το απόλυτο των εμφανίσεων σε 29 αγώνες της ομάδας του. Οι Κατσικάς της Τβέντε και Καραγκούνης της Τσβόλε απέχουν με πολύμηνους τραυματισμούς, ενώ πρόσφατα πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στη βασική ενδεκάδα της Αλκμααρ ο Χατζηδιάκος. 

Έντονη η ελληνική παρουσία και στο Βέλγιο, με τον Καρέλη στη Γκενκ, τον Μανιάτη στη Σταντάρ Λιέγης, τους Νίνη, Μαρίνο στη Σαρλερουά, τον Γκαλίτσιο στη Λόκερεν, τους Σηφάκη, Παπάζογλου στην Κόρτραϊκ και τον Ρουγκάλα στη Λέουβεν να προσφέρουν συγκινήσεις στους οπαδούς των συλλόγων τους. Κι ακόμη, Φάνης Γκέκας στη Σιόν και Χρήστος-Τάσος Δώνης στη Λουγκάνο – και στην Ελβετία βρίσκεις το γαλανόλευκο χρώμα για να σπάει η ασπρίλα των Άλπεων!

Ναι, η Ελλάδα μας πληγώνει. Συχνά συμβαίνει αυτό. Αλλά ταυτόχρονα μας εμπνέει, μας χαλυβδώνει, μας κάνει πιο δυνατούς. Όπως οι ποδοσφαιριστές μας που, χιλιόμετρα μακριά, επιμένουν να μην το βάζουν ποτέ κάτω.