Φοβερές ατάκες Κώστα Φραγκολιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Τι λέει για την εύνοια του Ολυμπιακού, ποια απάντηση δίνει σε όσους τον κατηγορούν και γιατί του αρέσει η ΑΕΚ!

Ο εκ των παρουσιαστών της εκπομπής “Happy Day” μίλησε στον Sportdog.gr για την ομάδα που υποστηρίζει, τον Ολυμπιακό, παραδέχεται ότι έχει ευνοηθεί από τη διαιτησία, αλλά δεν φταίει για την κακή κατάσταση των άλλων συλλόγων.

Μερικά αποσπάσματα από τη συνέντευξη…
 

Σου λείπει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο;

«Ναι, μου λείπει. Πλέον αρχίζω να αναθεωρώ κάποιες επιλογές που είχα κάνει. Για παράδειγμα είχα παλαιότερα μία πρόταση από τον Αστέρα Τρίπολης, όταν ήταν στη Β’ Εθνική. Τότε ήμουν 29 χρόνων, ήταν η εποχή που ξεκινούσα στην τηλεόραση και επέλεξα να μη φύγω από την Αθήνα. Τώρα που το σκέφτομαι, λέω, ότι έπρεπε να ζύγιζα διαφορετικά τα πράγματα και να είχα αποδειχτεί»

Το ελληνικό ποδόσφαιρο πώς το βλέπεις;

«Ε, είναι λίγο περίεργο. Βλέπω ότι υπάρχει μία ομάδα, κάποιες άλλες προσπαθούν και κάποιες άλλες είναι για να είναι».

Εννοείς, τον Ολυμπιακό, την ομάδα που υποστηρίζεις;

«Ναι. Υπάρχει βέβαια και όλο αυτο το παρασκήνιο που ακούγεται για τον Ολυμπιακό. Αλλά από την άλλη βλέπω και μία ομάδα που δεν επαναπαύεται. Κάνει σοβαρές μεταγραφές, επενδύει, ψάχνεται».

Σου άρεσε φέτος ο Ολυμπιακός;

«Τις περισσότερες φορές ναι. Ευρωπαϊκά κυρίως, άσχετα αν δεν τα καταφέραμε στο τέλος. Ήμουν σε όλα τα παιχνίδια μέσα στο Καραϊσκάκη. Με την Άντερλεχτ λίγο με πείραξε ο αποκλεισμός… Και με την Άρσεναλ, αλλά με τους Βέλγους περισσότερο».

Μέσι ή Ρονάλντο;

«Μπορεί να είμαι Μαδριλένος, αλλά βλέπω ότι καλύτερος είναι ο Μέσι. Έχει την ευλογία. Αυτό το παιδί είναι ο γιος του θεού του ποδοσφαίρου. Αλλά περισσότερο επαγγελματίας και δουλευταράς, στα μάτια μου, είναι ο Κριστιάνο».

Κώστα, τί μουσική ακούς;

«Τα πάντα, αλλά περισσότερο ροκ».

Ροκ, ε; Εξ ού και η μακριά κόμη;

«Δεν είναι μόνο το ροκ. Τα μακριά μαλλιά μου αρέσουν. Είναι και… η Αργεντινή, η αγαπημένη μου εθνική ομάδα. Είναι πολλά πράγματα…».

Ποιον Αργεντίνο ποδοσφαιριστή γουστάρεις, λόγω των μακριών μαλλιών;

«Τον Κανίγια»