Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού ο Γιάννης Αλαφούζος έχει αποφασίσει να κρατήσει τον Αντρέα Στραματσιόνι και τη νέα σεζόν.

Σαν αφεντικό δικαίωμά του είναι να πάρει όποια απόφαση νομίζει καλύτερη για το συμφέρον της ομάδας του.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Ιταλός δεν κάνει και ο Αλαφούζος θα την πατήσει ξανά.

Όπως με τον Αναστασίου που τον στήριξε όσο δεν πήγαινε άλλο και η ομάδα έδειξε πισωγύρισμα.

Το ίδιο εκτιμώ ότι θα γίνει με τον Στραματσιόνι, ο οποίος δεν είναι έτοιμος να κάθεται στον πάγκο μιας τόσο μεγάλης ομάδας.

Διότι ο Παναθηναϊκός μπορεί να αντιμετωπίζει ένα σωρό θέματα, κυρίως οικονομικά, όμως δεν παύει να είναι ένας ιστορικός σύλλογος που έχει ανάγκη απο έναν προπονητή ανάλογων κυβικών.

Ο Στραματσιόνι είναι καλός μόνο σε θεωρητικό επίπεδο και δεν ξέρω αν ποτέ θα εξελιχθεί σε κανονικό και καλό τεχνικό.

Το πέρασμά του από Ιντερ και Ουντινέζε ήταν εφιαλτικό για τον ίδιο και τις δύο ομάδες.

Και η μέχρι τώρα παρουσία του στην Ελλάδα με τον Παναθηναϊκό δεν είναι καθόλου καλή.

Υστερεί σε πολλά πράγματα και ιδιαίτερα στο πώς πρέπει να λειτουργεί και να αντιδρά κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Με απλά λόγια έχει πρόβλημα στο κοουτσάρισμα της ομάδας.

Και στις αλλαγές των παικτών και στον σχηματισμό, ανάλογα βέβαια το αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα με τον ΠΑΟΚ ο Παναθηναϊκός ήταν μπροστά 2-0 και από τις λανθασμένες αποφάσεις του Ιταλού το ματς έγινε 2-2.

Με τον Ολυμπιακό το 0-1 υπέρ των πρασίνων έγινε 3-1, διότι ο Στραματσιόνι οδήγησε την ομάδα του σε παθητικό ποδόσφαιρο και με τις αλλαγές το τριφύλλι ήταν αδύνατο να αντιδράσει.

Ασφαλώς δεν μένω μόνο σε αυτά τα δύο ματς. Κρίνω τον ξένο τεχνικό από την συνολική του παρουσία στον Παναθηναϊκό και τον θεωρώ πολύ λίγο για να τον βοηθήσει να σηκώσει κεφάλι.

Εφόσον ο Αλαφούζος τον θέλει στην ομάδα του έχει την δυνατότητα να τον κρατήσει, αλλά ως τεχνικό διευθυντή.

Στις μεταγραφές του Ιανουαρίου ο Στραματσιόνι έδειξε αντανακλαστικά, έχει άκρες στην πατρίδα του και σε αυτόν τον τομέα ίσως να αποδειχθεί πιο χρήσιμος.

Στο κάτω κάτω δεν σημαίνει ότι όποιος θέλει μπορεί να γίνει προπονητής. 

Τόσα και τόσα μεγάλα ονόματα του παρελθόντος απέτυχαν να τα καταφέρουν και γ’  αυτό συνεχίζουν σε άλλα πόστα.

Από τεχνικοί διευθυντές και παράγοντες μέχρι σχολιαστές σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Αυτό το επάγγελμα είναι πολυσύνθετο και τρομερά δύσκολο. Δεν περιορίζεται μόνο στις θεωρητικές γνώσεις.

Όπως πάντα λέω για έναν ποδοσφαιριστή ότι άλλο είναι να παίζει μπάλα και διαφορετικό να παίζει ποδόσφαιρο, έτσι λέω και για έναν προπονητή ότι άλλο είναι να κατεβάζει μία ενδεκάδα και διαφορετικό να κοουτσάρει την ομάδα.