Δεν έχω σταματήσει να διαβάζω τα μηνύματά σας μην μπορώντας να συγκρατήσω τα δάκρυα μου και αυτό γιατί δείξατε πραγματικά ότι πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι και ο ένας πονάει τον άλλον είτε είναι γνωστός είτε όχι ! Ο Θεός κάθε μέρα μάς δίνει μαθήματα, κάποια στιγμή καταλαβαίνουμε το γιατί ίσως όμως και όχι. Αυτό που είμαστε όμως υποχρεωμένοι να κάνουμε είναι να μένουμε ακλόνητοι στην πίστη μας. Δεν είμαι άξια να κάνω μαθήματα πίστης, προσευχής και μετανοίας, αλλά οι γονείς μου με έμαθαν ότι αυτά είναι οι αληθινές αξίες της ζωής και τρανταχτά παραδείγματα είναι τα καθημερινά θαύματα που γίνονται στη ζωή μας! Ένα θαύμα είναι και η Εφραιμούλα μας . Εκεί που οι γιατροί έλεγαν τα δικά τους, οι από “πάνω” είχαν άλλη άποψη.

Ευχαριστώ τον Θεό, την Παναγία, τον Χριστό που για έναν λόγο που εκείνος ξέρει την έφερε στην μέρα του (σίγουρα όχι τυχαία), τον Άγιο Εφραίμ και όλους τους Αγίους για την ζωή που χάρισαν στην ηρωίδα μας! Ευχαριστώ όμως και τον φύλακα άγγελο της, την Σωτηρούλα μας, που πάντα είναι δίπλα στην αδερφούλα της, έστω κι από εκεί ψηλά και θα της χαρίσει ό,τι η ίδια δεν κατάφερε να κερδίσει!