Δύο πράγματα πρέπει να ξέρει ο σοβαρός προπονητής πριν τον αγώνα.

Να γνωρίζει με το νι και με το σίγμα την κατάσταση της ομάδας του και ξεχωριστά των παικτών για να επιλέξει τους καλύτερους και το πώς είναι ο αντίπαλος.

Ο Στραματσιόνι, λοιπόν, πριν το ματς με την ΑΕΚ δεν ήξερε ούτε το ένα, ούτε το άλλο…

Θα ξεκινήσω από την ΑΕΚ για να σας βοηθήσω να καταλάβετε καλύτερα πόσο απροετοίμαστος ήταν ο Ιταλός τεχνικός.

Όλοι βλέπουν ότι στα τελευταία ματς ο Γιόχανσον είναι κουρασμένος.

Δεν παίζει ο τιμωρημένος Μάνταλος και ο Βάργκας είναι ένας παίκτης  με κλασικό επιθετικό ταπεραμέντο που δεν πολυβοηθάει στην άμυνα.

 Άρα, μένει μόνος του ο Σιμόες.

Κι εσύ, κύριε Στραματσιόνι, ξαναβάζεις τον αργοκίνητο Εσιέν, τον ντεφορμέ Αμπεντ και τον Ζέκα.

Αντί, δηλαδή, να «πνίξεις» την ΑΕΚ με τρέξιμο στο κέντρο και να πάρεις τα κλειδιά του ματς, με τους παίκτες που έβαλες, κύριε Ιταλέ, ισορρόπησες τις μεγάλες αδυναμίες της Ένωσης που μέχρι και ο Σιμόες ήταν σε κακή μέρα.

Κι αν ο Παναθηναϊκός είχε την υπεροχή στα πρώτο ημίχρονο αυτό οφειλόταν στα συνεχόμενα αβίαστα λάθη των παικτών της ΑΕΚ και όχι στο δημιουργικό του παιχνίδι.

Ο Στραματσιόνι, λοιπόν, στο 4-3-3 που επιμένει και δεν ταιριάζει στην ομάδα έπρεπε να βάλει 6άρι τον Λαγό και δίπλα του τον Ζέκα με τον Λουντ.

Για να έχει το τριφύλλι πολύ περισσότερα τρεξίματα και να απελευθερωθεί ο Πορτογάλος που σαν αμυντικός χαφ είχε συγκεκριμένη δουλειά και έτρεχε και για τον Εσιέν.

Υπολογίστε ότι η χρησιμοποίηση του λίγου Πλατέλλα εξυπηρέτησε τον Στραματσιόνι, διότι ο κακός αμυντικός Πράνιτς δεν είχε δουλειά, ενώ η απουσία του Αραβίδη βοήθησε την πράσινη άμυνα να πέσει πάνω στον Πέκχαρτ και να τον εξουδετερώσει με τον πολύ καλό Μολέδο.

Από εκεί και πέρα ο Βλαχοδήμος θύμισε τον παίκτη του Ολυμπιακού που ήθελε μια μπάλα μόνος του και έπρεπε να γίνει αλλαγή, ο Καλτσάς δεν αξιοποιείται σωστά ,όπως και με τον Αναστασίου, ενώ δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η αντιμετώπιση στον Βιγιαφάνες.

 Είναι αστείο να λέγεται ότι ο Ιταλός έχει στραβώσει επειδή ο παίκτης άργησε σε μια προπόνηση. Έλεος.

Το μεγάλο αγωνιστικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού εστιάζεται στο κέντρο.

Από την μία είναι δεδομένη η απουσία ενός ηγέτη, αλλά και γενικά παικτών με προσωπικότητα κι από την άλλη η ομάδα μοιάζει να κόβεται στα δύο.

Συν ότι οι παίκτες δεν βγάζουν ενέργεια και δεν δείχνουν να τους απασχολεί ιδιαίτερα η κακή εικόνα της ομάδας τους.

Έχω την αίσθηση ότι ο Στραματσιόνι αδυνατεί να διαχειριστεί την κατάσταση.

Αμφιβάλλω αν έχει τον έλεγχο των αποδυτηρίων, πάντως δεν είναι ο προπονητής που θα εμπνεύσει τους παίκτες.

Ο Παναθηναϊκός έχει πάρει την κάτω βόλτα και δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να ταρακουνήσει προπονητή και παίκτες.

Ο Αλαφούζος δεν μπορεί, διότι δεν κατέχει το αντικείμενο.

Χωρίς ίχνος υπερβολής η ομάδα βαδίζει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα και δεν ξέρω μήπως στο βάθος του μυαλού του ο πρόεδρος της ΠΑΕ έχει την περίπτωση απομάκρυνσης του Στραματσιόνι  πριν τα πλέι οφ.

Σε κάθε περίπτωση οι πράσινοι έχουν ανάγκη ένα ηλεκτροσόκ.

Ο 39χρονος τεχνικός έχει αποτύχει παταγωδώς κι όπως τον «διαβάζω» με αυτά που λέει και κάνει θα την πατήσει ο Παναθηναϊκός αν τον εμπιστευτεί και τη νέα σεζόν.