Τρία στα τρία ντέρμπι έχει η ΑΕΚ στο γήπεδό της, όμως στον προχθεσινό αγώνα με τον Παναθηναϊκό δεν ήταν καλή και δεν της άξιζε η νίκη.

Γιατί τα κατάφερε; Διότι έτυχε αντίπαλός της να είναι μια αλλοπρόσαλλη ομάδα και διαθέτει τον  Βάργκας, ο οποίος βρίσκεται σε εξαιρετικό φεγγάρι απο πλευράς σκοραρίσματος.

Ο Πογιέτ είπε τα πράγματα με το όνομά τους και σαφώς έχει μεγάλες ευθύνες για την εικόνα που παρουσίασε η ομάδα του και ειδικά στα πρώτα 45 λεπτά.

Ο Άρθο συνεχώς αποτελεί πηγή κινδύνων και απορώ με τον Ουρουγουανό πώς εξακολουθεί να τον εμπιστεύεται.

Αν δεν “πάει” τον Λαμπρόπουλο, ας δοκιμάσει τον Τζανετόπουλο η, ας πειραματιστεί κι άλλη λύση.

Για παράδειγμα εκτιμώ ότι ο Γιόχανσον είναι ικανός να αντεπεξέλθει και σε αυτή την θέση.

Ο προπονητής έχει την ευκαιρία να τον δει στα διπλά στα Σπάτα, διότι από το πουθενά μπορεί να προκύψει λαχείο.

Πάμε παρακάτω. Το δίδυμο Μπακάκη-Πλατέλλα από τα δεξιά δεν του βγήκε.

Ο πρώτος ήταν εκτός αγώνα και έκανε λάθη, ενώ ο δεύτερος είχε έναν εύκολο αντίπαλο, τον Πράνιτς, που είναι κακός αμυντικός.

Ο κοντόσωμος μέσος, όμως, προτιμούσε να συγκλίνει προς τον άξονα.

Ο Πλατέλλας δεν είχε καμία ουσία στο παιχνίδι του και απέτυχε να αρπάξει την ευκαιρία που του δόθηκε.

Ο Γιόχανσον είναι κουρασμένος και τον τελευταίο καιρό δεν τραβάει.

Έτσι ούτε μπορεί να παίξει καλά τον ρόλο του εσωτερικού μέσου από τα δεξιά με ανεβάσματα στην αντίπαλη περιοχή, ούτε βοηθά αποτελεσματικά τον Σιμόες στην ανασταλτική λειτουργία της ομάδας.

Με τον Παναθηναϊκό ο Πορτογάλος ήταν απελπιστικά μόνος του και παρασύρθηκε από τα αβίαστα λάθη των συμπαικτών του, ενώ δεν είχε καμία βοήθεια ούτε από τον Βάργκας.

Ο Βενεζουελάνος είναι ό,τι πρέπει για κρυφός φορ και αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο του Μάνταλου, ο οποίος είχε δηλωθεί να εκτίσει την ποινή του σε αυτό το ματς.

Βέβαια, για να τα λέμε όλα ο Πογιέτ δεν μπορούσε να προβλέψει τον σοβαρό τραυματισμό του Σουκουλίνι που του χάλασε πολλά σχέδια και για το μέλλον, ενώ νοκ άουτ ήταν και ο Κορδέρο.

Από εκεί και πέρα ο Πέκχαρτ απλά έδωσε ύψος στην επίθεση και τίποτε άλλο.

Ενώ ο Αραβίδης τρέχει συνέχεια, απασχολεί παίκτες, δημιουργεί ανακατωσούρα στην αντίπαλη άμυνα και είναι πιο επικίνδυνος.

Ταυτόχρονα ο Έλληνας παίκτης ανοίγει διαδρόμους και έτσι εξηγούνται τα πολλά γκολ του Βάργκας και του Μπαρμπόσα.

Ο Πογιέτ το πήρε χαμπάρι στο β΄ημίχρονο και γι’ αυτό έκανε τις αλλαγές μαζί με του Τζιμπούρ.

Η ΑΕΚ δεν βελτιώθηκε ιδιαίτερα, όμως πήρε μέτρα και μπήκε μια τάξη στο κέντρο όταν ο Τζανετόπουλος ντούμπλαρε τον Σιμόες.

Με λίγα λόγια ο προπονητής της ΑΕΚ έβαλε το χεράκι του για την εμφάνιση της ομάδας και στο μέτρο του δυνατού προσπάθησε να διορθώσει την κατάσταση και εν μέρει τα κατάφερε.

Τουλάχιστον ο Ουρουγουανός ψάχτηκε, το πάλεψε και στο τέλος δικαιώθηκε.

Ενώ ο Στραματσιόνι τα έκανε πάλι μαντάρα με τις αλλαγές

Ο Βλαχοδήμος δεν ήταν καλός και αυτός έπρεπε να βγει αντί του Καλτσά, ενω ο Μαμούτε δεν δικαιούτο συμμετοχής μετά το άθλιο ντεμπούτο του με τον ΠΑΟΚ.

Την είσοδο του Κουτρουμπή στη θέση του Εσιέν την καταλαβαίνω, όμως όχι την επιμονή του Ιταλού για τον Πράνιτς και τον Αμπεντ. Και οι δύο σέρνονται…