Μόνο στην Ελλάδα σήμερα είσαι στην κορυφή και αύριο στον πάτο του βαρελιού.

Κλασικό παράδειγμα ο Ολυμπιακός για τον αποκλεισμό του οποίου από την Άντερλεχτ έχουν γραφτεί φοβερά πράγματα.

Τέτοια ισοπέδωση δεν έχει ξαναγίνει για μια ομάδα που στο πρωτάθλημα έχει μόλις μία ήττα, κυνηγά το νταμπλ και έκανε πολύ καλή πορεία στην πρώτη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ξαφνικά βγήκαν άχρηστοι ο Σίλβα και οι μισοί παίκτες του Ολυμπιακού.

Προσωπικά δεν πρόκειται να μπω σε αυτή τη διαδικασία, ούτε ασφαλώς μου πέφτει λόγος να απαντήσω σε αερολογίες άσχετων με το αντικείμενο.

Θα τραβήξω την κουρτίνα και θα επιδιώξω να αναδείξω την βασική αιτία της σφαλιάρας από την Άντερλεχτ.

Η άποψή μου, λοιπόν, είναι ότι οι ερυθρόλευκοι πλήρωσαν τη μανία τους να κατακτήσουν τον τίτλο αήττητοι.

Τη μανία όλων και όχι μόνο του προπονητή.

Το αποτέλεσμα ήταν ο Σίλβα να χρησιμοποιεί συνέχεια τους ίδιους παίκτες, κάποιοι από τους οποίους τα έφτυσαν, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους Ιντέγιε, Σεμπά, Ομάρ και Μιλιβόγεβιτς.

Για παράδειγμα έβλεπα τον Σέρβο μετά το 70΄ να μην μπορεί να ανταποκριθεί όπως όλοι ξέρουμε και εκεί κατάλαβα ότι ο Ολυμπιακός έχει κρεμάσει σαν ομάδα.

Θυμηθείτε την φάση της ισοφάρισης που μετά το τραγικό λάθος του Ρομπέρτο ο Μιλιβόγεβιτς ήταν τόσο πολύ κουρασμένος που δεν είχε τη δύναμη να διώξει τη μπάλα και επιχείρησε να κάνει ντρίμπλα και συγκεκριμένα «ποδιά».

 Όπως και ο Μαζουακού, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις είναι στον κόσμο του και εδώ και δύο χρόνια γράφω ότι είναι μετριότατος αμυντικός.

Από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός είχε εξασφαλίσει τον τίτλο πολύ καιρό, ο Σίλβα θα έπρεπε να κάνει διαφορετική διαχείριση της ομάδας.

Να αλλάζει τους παίκτες, έτσι ώστε να μην αγωνίζονταν συνέχεια οι ίδιοι κι από την άλλη όλη η ομάδα να είναι ετοιμοπόλεμη για τα δύσκολα.

Ο Πορτογάλος, όμως, διψούσε για το ρεκόρ, όπως βέβαια κι όλοι στο λιμάνι.

Κι έτσι την πάτησαν όλοι μαζί.

Επιμένω ότι ο Ολυμπιακός είναι ανώτερος από την Άντερλεχτ.

Προδόθηκε από τις δυνάμεις του. Αν ήταν ξεκούραστος, νηφάλιος και με περισσότερη ενέργεια στο β΄ ημίχρονο η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική.  

Όσο για τις αλλαγές του Σίλβα έχω να παρατηρήσω το εξής.

Ο Καμπιάσο ήταν κουρασμένος, όμως ηρεμούσε την ομάδα και της έδινε αυτοπεποίθηση.

Ο Αργεντίνος θα μπορούσε να μείνει κι άλλο στο ματς κι όταν θα έβγαινε να έμπαινε ο Κασάμι, ο οποίος είναι σε καλή κατάσταση και οι αντίπαλοι τον αισθάνονται.

Ο Σίλβα φοβήθηκε την άνοδο των Βέλγων και προτίμησε τον Ζντίελαρ που είναι το δεύτερο κλασικό 6άρι της ομάδας για να κλείσει τους διαδρόμους στο κέντρο.

Αυτή τη δουλειά, όμως, θα την έκανε και, μάλιστα, καλύτερα ο Κασάμι, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να κρατήσει μπάλα και να την προωθήσει και να συμμετέχει στα στημένα.

Ο Σεμπά δεν βλέπεται, ενώ όπως είδα τον Τσόρι δεν νομίζω ότι αντέχει ολόκληρο ματς με τις απαιτήσεις που είχε ο αγώνας της περασμένης Πέμπτης.

Σε γενικές γραμμές, όμως, ο Ολυμπιακός δεν είναι σε καλό φεγγάρι.

Κι αυτό φαίνεται από τα τρεξίματα του σαν ομάδα και ότι έχει χάσει την ταχύτητα που είχε, συν τα γνωστά προβλήματα στην άμυνα.

Βασικός υπεύθυνος είναι ο προπονητής, ο οποίος χρεώνεται τον τσάμπα αποκλεισμό από τη συνέχεια του Τσάμπιονς Λιγκ και την κακή διαχείριση των δύο αγώνων με την Άντερλεχτ.

Όσο για τις εσωτερικές διοργανώσεις ο Ολυμπιακός είναι μακράν η κορυφαία ομάδα, διότι οι βασικοί αντίπαλοι δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν οικονομικά και να πάρουν τους ανάλογους παίκτες.

Συνεπώς ο Σίλβα ήξερε ότι θα έκανε τη διαφορά μόνο αν δεν έχανε σε κανένα ματς και αυτό το πλήρωσε πολύ ακριβά.

Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά εκεί που ο Ιντέγιε ήταν θεός, ξαφνικά ο Μαρινάκης δέχεται κριτική που δεν τον πούλησε στους Κινέζους…