Ένα γκολ ήθελε ο Πανιώνιος για να προκριθεί η, έστω να πάει το ματς με τον ΠΑΟΚ στην παράταση και σε ολόκληρο το β΄ ημίχρονο ούτε καν ξεμύτισε από την περιοχή του.

Και το ερώτημα είναι: Ο Πανιώνιος ανέβηκε στην Θεσσαλονίκη για να μην χάσει η, να διεκδικήσει ό,τι μπορούσε;

Εμένα μου έδωσε την εντύπωση ότι στο τέλος έμεινε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα και δεν τρέχει τίποτα που δεν συνεχίζει στους «4».

Διαφορετικά θα έδειχνε τη διάθεση να προσπαθήσει να σκοράρει κι όχι να παίζει πίσω από τη μπάλα.

Την ευκαιρία του αγώνα, βέβαια, την έκανε ο Πανιώνιος στο πρώτο ημίχρονο.

Αν είχε προηγηθεί θα το καταλάβαινα να έπαιζε πολύ αμυντικά στην επανάληψη.

Από τη στιγμή, όμως, που το ματς ήταν στο 0-0, οι κυανέρυθροι όφειλαν να πάρουν μέτρα, να κρατήσουν μπάλα και να κυνηγήσουν το γκολ.

Καθόλου δεν μου άρεσε η εικόνα τους και είναι κρίμα για την προσπάθεια που έχουν κάνει ο Ουζουνίδης και οι παίκτες του στο πρωτάθλημα.

Αδικούν τους εαυτούς τους. Σαν να μην πίστευαν στην πρόκριση.

Ο ΠΑΟΚ έπαιξε με τη φωτιά κι ήταν φανερό ότι από την αρχή του αγώνα διαχειρίστηκε το αποτέλεσμα της Νέας Σμύρνης.

Λάθος αυτό όταν κινδυνεύεις να δεχθείς μόλις ένα τέρμα και να αποκλειστείς.

Στα πρώτα 45΄ο δικέφαλος δεν βλεπόταν.

Ήταν δυσλειτουργικός και ο Τούντορ καλά έκανε που στην επανάληψη έβαλε τον Κάτσε στη θέση του Τζιόλη.

Ο ΠΑΟΚ έφτιαξε κέντρο με το δίδυμο των Τσίμιροτ, Κάτσε, “ανάσανε” σαν ομάδα, απλώθηκε στο γήπεδο και είχε τον απόλυτο έλεγχο.

Η κυκλοφορία του ήταν εξαιρετική, όμως το πρόβλημά του ήταν ξανά στα τελειώματα.

Έκανε 10 τελικές, όμως δεν ήταν οι φάσεις εκείνες που φαίνεται η ποιότητα των παικτών μιας καλοδουλεμένης ομάδας.

Το θέμα είναι ότι ο ΠΑΟΚ πέτυχε τον στόχο του και σαφώς ήταν καλύτερος από τον αντίπαλό του και στα δύο ματς.

Δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς έχει ο Αθανασιάδης, όμως ο Τούντορ πρέπει να διατηρήσει τον Μπερμπάτοφ στην κορυφή για να βρει ρυθμό.

Ο Τσίμιροτ αποδεικνύεται μεγάλη ιστορία για τον ΠΑΟΚ και ταιριάζει περισσότερο με τον Κάτσε που κι αυτός πρέπει να επανέλθει για το συμφέρον της ομάδας.