Πριν από λίγες ημέρες αναφέρθηκα στους αιώνιους του ελληνικού αθλητισμού και τόνισα ότι στην παρούσα φάση ο Ολυμπιακός είναι πολύ καλύτερος και στο μπάσκετ.

Και χθες αυτό αποδείχθηκε περίτρανα.

Ο Ολυμπιακός μετέτρεψε σε περίπατο ένα ματς που το περίμενε όλη η φίλαθλη Ελλάδα και είχε την ελπίδα να ζήσει ένα πραγματικό ντέρμπι.

Ο Παναθηναϊκός, όμως, ξεκίνησε τον αγώνα στο τρίτο δεκάλεπτο…

Μείωσε αισθητά τη διαφορά, την έφτασε και στους εννέα πόντους, όμως ο Ολυμπιακός πήρε ξανά τα πάνω του και στο τέλος ήταν ο άξιος νικητής.

Όπως εξελίχθηκε το ματς οι πράσινοι πρέπει να είναι ικανοποιημένοι που δεν διασύρθηκαν και η διαφορά των 30 πόντων έπεσε στους 14…

Ο Ολυμπιακός δικαιολόγησε απόλυτα τον τίτλο του φαβορί και κατάφερε να αντιδράσει μετά τις δυο σερί ήττες στην Ευρωλίγκα.

Η ομάδα είχε προετοιμαστεί κατάλληλα, ήταν σωστά διαβασμένη από το τεχνικό τιμ και οι παίκτες μπήκαν αποφασισμένοι να πάρουν τη νίκη.

Κι αυτό φρόντισαν να το δείξουν από την αρχή του αγώνα.

Ο Ολυμπιακός του πρώτου ημιχρόνου ήταν καταιγιστικός, έπαιξε καταπληκτικό μπάσκετ και έκανε τον Παναθηναϊκό να μοιάζει με ομάδα της σειράς.

Σε αυτό το διάστημα η ομάδα του Τζόρτζεβιτς ξεχώριζε μόνο από τη φανέλα.

Τίποτα δεν της πήγε καλά και έδειξε ότι έχει πρόβλημα σαν ομάδα.

Στα δικά μου μάτια τουλάχιστον ο Παναθηναϊκός δεν πείθει, δεν είναι ελκυστικός για τον πιστό κόσμο του.

Ο Ολυμπιακός έχει σχέδιο, ταυτότητα, φιλοσοφία και είναι πολύ δυνατός.

Ο Παναθηναϊκός ακόμα ψάχνεται με τον Τζόρτζεβιτς και προχωρά χωρίς πυξίδα…

Είναι λίγος αμυντικά, υστερεί στα τρίποντα και οι ψηλοί του δεν έχουν προσφέρει τα αναμενόμενα.

Προσωπικά μόνο τον Γκιστ βλέπω να τα δίνει όλα, αντίθετα με όλους τους παίκτες των ερυθρολεύκων, οι οποίοι παίζουν με ψυχή.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι οι άλλοι παίκτες των πρασίνων είναι αδιάφοροι, όμως , όπως και να το κάνουμε, δεν δείχνουν ότι πονάνε για την εικόνα που έχει η ομάδα τους.

Ο Καλάθης, για παράδειγμα, σε μερικά παιχνίδια, όπως και απόψε στο ΣΕΦ, ενεργεί λες και παίζει στην αλάνα.

 Η, ο Ραντούλιτσα δεν έχει συναίσθηση πού αγωνίζεται και τι κάνει.

Τα ίδια και χειρότερα αυτός ο Πάβλοβιτς, αλλά και ο Κούζμιτς.

Οι Σέρβοι είναι στον κόσμο τους και αυτός είναι ένας από τους σοβαρούς λόγους που η ομάδα τους δεν τραβάει στην Ευρώπη.

Όσο για τον Τζόρτζεβιτς ασφαλώς και χρεώνεται αυτή την ήττα.

Δεν φταίνε μόνο οι παίκτες που έσπευσε να τους κατηγορήσει.

Ευθύνεται κι αυτός και δεν ξέρω αν πρέπει να αισθάνεται άνετος στον πάγκο του…