Στα δικά μου μάτια ο Παναθηναϊκός ήταν, είναι και θα παραμείνει ένας από τους γίγαντες του ελληνικού ποδοσφαίρου. 

Και πραγματικά θλίβομαι όταν βλέπω τους παράγοντές του να “μονομαχούν” ποιος θα τον απαξιώσει περισσότερο. 

Πόσο, μάλιστα, όταν στην χθεσινή κλήρωση του κυπέλλου βρέθηκε ένας Βασίλης Κωνσταντίνου. 

Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες τερματοφύλακες, έχει ταυτίσει το τεράστιο όνομά του με την ιστορία του τριφυλλιού και απορώ πώς είναι δυνατόν να είναι ένας από αυτούς που μιλάνε για ζεστά, χλιαρά και δεν ξέρω τι άλλο μπαλάκια κι ένα σωρό άλλες αηδίες.  

Δεν καταλαβαίνει ότι έτσι μειώνεται ο Παναθηναϊκός; 

Ανέκδοτο θα καταντήσει αυτή η ιστορία. 

Πάει πολύ ένας Παναθηναϊκός να πέφτει τόσο χαμηλά και να πληγώνει τον κόσμο του. 

Είσαι ο Παναθηναϊκός και οφείλεις να σταθείς στο ύψος σου. 

Όσα προβλήματα κι αν αντιμετωπίζεις, ό, τι και να συμβαίνει γύρω σου. 

Στο μέτρο του δυνατού, βέβαια. Δεν λέω να μένεις απαθής αν σου έχουν στήσει αγχόνη… 

Αλλά για ανάλογα θέματα σαν την κλήρωση του κυπέλλου, έλεος… 

Είσαι ο ένας από τους δύο μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου και πρέπει να φαίνεσαι δυνατός. 

Για να τα καταφέρεις το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν οι παράγοντές σου είναι να μάθουν καλύτερα την ιστορία σου, να συνειδητοποιήσουν ποια ομάδα υπηρετούν και να προχωρούν ανάλογα με το μέγεθος αυτού του συλλόγου. 

Οι τρεις εκπρόσωποι των πρασίνων που πήγαν στην κλήρωση ουσιαστικά έδειξαν ασέβεια στο όνομα της ομάδας. 

Ασφαλώς η απόφαση του αιτήματος να τραβήξουν τα μπαλάκια οι εκπρόσωποι των ομάδων ήταν από ψηλά, αλλά όπως και να το κάνουμε κι εσύ σαν Σωπήλης  π.χ εκτίθεσαι και ενδεχομένως να γίνεσαι γραφικός χωρίς να το καταλαβαίνεις. 

Και είναι κρίμα διότι η μέχρι τώρα εικόνα σου ήταν διαφορετική… 

Όσο για τον Αλαφούζο είναι ολοφάνερο πια σε όλους ότι συνέχεια ψάχνει για άλλοθι της γενικής εικόνας της ομάδας και προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. 

Μόνο που τον έχουν πάρει χαμπάρι ακόμα και οι δικοί του…