Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Συγκλονίζουν η σύζυγος και ο γιος του 64χρονου από τη Δαμασκηνιά που έχασε τη μάχη με τον κορονοϊό

Συγκλονίζουν η σύζυγος και ο γιος του 64χρονου από τη Δαμασκηνιά που έχασε τη μάχη με τον κορονοϊό

Ένας 64χρονος άνδρας από τη Δαμασκηνιά έχασε τη ζωή του από τον κορονοϊό μέσα σε λίγες μέρες μαζί με τον 90χρονο πατέρα του.

Η σύζυγός του -επίσης θετική στον Covid-19- νοσηλευόταν του Γ.Ν. «Μποδοσάκειο» Πτολεμαΐδας στον ίδιο θάλαμο με τον 64χρονο.

Η σύζυγός τους απαρηγόρητη αφηγείται αυτά που πέρασαν σαν οικογένεια τις τελευταίες μέρες.

«Περιμένοντας να γίνω καλά και 'γω και ο άντρας μου… Δυστυχώς εγώ βγήκα νικήτρια, ο άντρας μου όχι», λέει με τρεμάμενη φωνή στον ΣΚΑΪ.

«Την Κυριακή τον πήραν, τον διασωλήνωσαν και τον πήγαν στο ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη. Εγώ έμεινα μόνη μου μετά στο δωμάτιο του νοσοκομείου μετρώντας τις ώρες, παρακαλώντας, προσεύχοντας να γίνει καλά ο άντρας μου αλλά δυστυχώς… Δυστυχώς την Πέμπτη μας ανακοίνωσαν ότι δεν άντεξε και ότι πέθανε. Ήταν ότι πιο σκληρό θα μπορούσε να μου συμβεί…», συμπληρώνει.

«Αυτό που έχω χάσει είναι ο σύντροφός μου. Είναι ο άνθρωπός μου. Γι’ αυτό θέλω να στείλω ένα μήνυμα: Μη βγαίνετε έξω, σας παρακαλώ. Μείνετε μέσα μη θρηνήσετε και εσείς άτομα όπως θρηνώ εγώ», τονίζει στη συνέχεια.

Πριν επιστρέψει σπίτι της άφησε μήνυμα στους γιατρούς, ευχαριστώντας τους για την άψογη συμπεριφορά τους, καθώς και την ανθρωπιά και τη συμπαράσταση που της έδειξαν σε αυτό που της συνέβη: «Δεν θα σας ξεχάσω ποτέ!!!».

Ο γιος του 64χρονου μίλησε επίσης για την «κόλαση» που ζει η οικογένειά του τις τελευταίες μέρες: 
«Εδώ και 20 μέρες ζούμε μέσα στην κόλαση, στον εφιάλτη».

Όπως εξηγεί ο 39χρονος, η κατάσταση που βιώνουν ειδικά μετά τον θάνατο του πατέρα του και του παππού του είναι εφιαλτική, καθώς κάθε μέρα ζουν με τον φόβο.

«Και τον παππού μου και τον πατέρα μου, μόνος μου ήμουν, πήγα και τους κήδεψα. Μόνος μου να κλαίω… Να μη μπορώ να τους δω να τους χαιρετήσω, να τους φιλήσω για τελευταία φορά», είπε και «λύγισε».

Κι ο ίδιος βγήκε θετικός στον κορονοϊό, αλλά αυτό που τον ανησυχεί είναι ότι η γυναίκα του είναι στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης της: «Ούτε εχθρός μας να μην το νιώσει αυτό το πράγμα. Να μη μπορούμε να παρηγορηθούμε και μεταξύ μας. Να μη μπορώ να πάρω αγκαλιά τη γυναίκα μου να της πω "μη φοβάσαι, όλα θα πάνε καλά". Καθόμαστε απέναντι από μπαλκόνι σε μπαλκόνι και τα λέμε μέσα στο κρύο».