Ο Σταμάτης Βούλγαρης γράφει για την εκπληκτική ΑΕΚ που ανεβαίνει συνέχεια επίπεδο, τη συγκλονιστική εμφάνιση στο «Σαν Σίρο», την απίστευτη συμπαράσταση της «κιτρινόμαυρης» εξέδρας και κάνει συγκρίσεις…

Η ΑΕΚ, που έχει «χρηματιστηριακή» αξία σχεδόν το 1/11 της Μίλαν, σύμφωνα με το Transfermakt η «Ένωση» έχει αξία 32,15 εκατ. ευρώ και οι «ροσονέρι» 340,8 εκατ. ευρώ (ούτε έναν… Μπονούτσι δηλαδή!), που παρατάχθηκε στο «Σαν Σίρο» κόντρα στην ομάδα που έχει σηκώσει 7 Πρωταθλητριών, με 5 Έλληνες στην αρχική της ενδεκάδα και άλλους δύο στη συνέχεια ως αλλαγή, που αναγκάστηκε να παίξει με τον πέμπτο της στόπερ ως βασικό και το δεξί της μπακ χαφ, ως αριστερό στόπερ, όχι μόνο κατάφερε να κοιτάξει στα μάτια την αντίπαλό της που μόλις το περασμένο καλοκαίρι δαπάνησε περισσότερα από 200 εκατ. ευρώ για να ενισχυθεί, αλλά την «υποχρέωσε» να της υποκλιθεί!

Η ΑΕΚ, αυτό το τεράστιο project το οποίο αναπτύσσεται από το καλοκαίρι του 2013 με ορθά βήματα (παρότι κάποιες στιγμές παραπάτησε, κάτι που είναι φυσιολογικό διότι δεν υπάρχει κανένας που να μην έχει σκοντάψει στη ζωή του), έφτασε από το… Διμήνι (μόνο όσοι το έζησαν μπορούν να καταλάβουν τι εννοούμε), χθες μέχρι το Μιλάνο. Και όχι μόνο ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του αγώνα και της ιστορίας της φανέλας της, αλλά έκανε περήφανους όλους όσοι την υποστηρίζουν και αγαπούν το ποδόσφαιρο.

Διότι είδαν μία ομάδα που κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, που είχε το «πλεονέκτημα» να έχει δεκάδες άλλοθι ακόμα και για μία ήττα με βαρύ σκορ, βγήκε στον αγωνιστικό χώρο του «Σαν Σίρο» και έπαιξε στα ίσα έναν τεράστιο αντίπαλο. Χωρίς φόβο. Χωρίς παθητικότητα. Χωρίς να τρέμουν τα πόδια και στην εξέδρα να κάνουν το σταυρό τους. Ο Χιμένεθ το είχε πει το βράδυ της Τετάρτης: «Δεν έχω εκπαιδευτεί για να συμβιβάζομαι». Πλέον όλοι το έχουν καταλάβει!

Τον Ισπανό να υπενθυμίσω ότι κάποιοι τον πέρασαν πριονοκορδέλα για την ενδεκάδα που κατέβασε στην Τρίπολη και τις αλλαγές που έκανε. Εκ του αποτελέσματος μπορεί κάποιος να πει ότι είχαν δίκιο. Κανένας όμως από όλους αυτούς δεν είχε και δεν έχει για παράδειγμα στα χέρια του την πραγματική απεικόνιση της κατάστασης (φυσικής και αγωνιστικής) που είχαν εκείνες τις ημέρες οι «κιτρινόμαυροι». Και εννοείται πως κανένας δεν βλέπει τις προπονήσεις για να μπορεί να εκφέρει σωστή άποψη. Ούτε καν εμείς οι δημοσιογράφοι! Η πλάκα δε είναι, ότι στην Ξάνθη, κατέβηκε η «επιθυμητή» ενδεκάδα, αλλά και πάλι η ΑΕΚ δεν κέρδισε. Κάποιες φορές, καλό είναι, όλη αυτή την… πολυξεροσύνη να την κρατάνε κάποιοι μέσα τους. Διότι με τόσες κωλοτούμπες Κυριακή, Πέμπτη, Κυριακή, μπορεί να βγάλουν κανέναν σπόνδυλο στη μέση τους…

Όπως ακριβώς έχει συμβεί με τον Γιάννη Ανέστη και τον Άνταμ Τζανετόπουλο. Το τι έχουν πει οι μυαλοπώληδες και οι κριτικοί του καναπέ και του καφενέ, δεν περιγράφεται! Βεβαίως αν τους βάλεις να παίξουν play station και Football Manager θα κάνουν πολλές επιτυχίες και θα πιστέψουν ότι είναι έτοιμοι να διαδεχθούν τον Ζοσέ Μουρίνιο και τον Ζινεντίν Ζιντάν! Και τους δύο μαζί ταυτόχρονα!

Ο Ανέστης δεν ήταν ποτέ ούτε Μπουφόν, ούτε Νόιερ, ούτε Ντε Χέα, ούτε Ντοναρούμα. Χρειάζεται βελτίωση, όχι μόνο στις εξόδους, αλλά για να διορθώσει ίσως το μεγαλύτερό του μειονέκτημα. Παραείναι καλό παιδί. Διότι εγώ αν ήμουν χθες στη θέση του, δε θα είχα μιλήσει έτσι στις συνεντεύξεις μετά το ματς. Άλλο εγώ όμως. Πρώτος εγώ μετά το ματς με την Ξάνθη, είχα γράψει: «Πέσε ρε Γιάννη και ας το φας». Για θυμηθείτε όμως το φάουλ που είχε φάει ο Ντίντα από τον Ζούλιο Σέζαρ. Ο Ντίντα εκείνης της Μίλαν…

Να πούμε και για τον Άνταμ; Δεν κάνει για αμυντικός έλεγαν. Η αποθέωση της βλακείας. Χθες ως τι ακριβώς έπαιξε; Μήπως η απουσία του Τσιγκρίνσκι που αν ήταν έτοιμος θα ήταν βασικός δε φάνηκε καθόλου; Μήπως ο μικρός που λοιδορήθηκε για άλλους λόγους, δεν ήταν εξαιρετικός; Όταν ξέρεις τι μπορεί να σου δώσει ένας παίκτης και δεν τον βάζεις να κάνει άλλες δουλειές που δεν μπορεί να φέρει εις πέρας, τότε είναι δεδομένο ότι θα πετύχεις. Αν βάλεις τον Τζάνε να κάνει τη δουλειά του Βράνιες, είναι δεδομένο ότι θα γελάσουν και τα τσιμέντα. Αν όμως τον χρησιμοποιήσεις ορθά, τότε θα βγάλεις τεράστιο κέρδος από ένα παιδί που δεν σου κόστισε τίποτα και είναι ο μοναδικός… επιζών από την ομάδα της Γ’ Εθνικής μαζί με τον Ντούνη που είναι τέταρτος στη λίστα των γκολκίπερ.

Το βράδυ της Πέμπτης στο τερέν του Σαν Σίρο, όλοι έκαναν κατάθεση ψυχής. Όλοι. Μετά τον Ανέστη όμως, υπάρχουν και άλλοι παίκτες που ΠΡΕΠΕΙ να τους αποδοθούν τα εύσημα. Πρώτος ο Μιχάλης Μπακάκης. Διέπρεψε και σε ρόλο αριστερού στόπερ. Όπου και να τον βάλεις να παίξει θα το κάνει. Διότι πολύ απλά βάζει την ομάδα πάνω από το εγώ. Γιατί έχει δηλώσει «στρατιώτης». Και μπορεί ο Σκίμπε να τον αγνοεί, αλλά αυτός φροντίζει να δείχνει με κάθε τρόπο πόσο εξαιρετικός ποδοσφαιριστής είναι.

Δεύτερος ο Αντρέ Σιμόες. Ελπίζω να έγινε κατανοητό πόσο έλειψε στα ματς με την Αούστρια Βιέννης και τον Αστέρα Τρίπολης. Γερός να είναι ο Πορτογάλος, ο οποίος στο πρώτο ημίχρονο έπαιζε και για τον Γιόχανσον τον οποίο είχε ταλαιπωρήσει πολύ ο Τσαλχάνογλου και μη φοβάστε τίποτα στον άξονα. Κέρβερος. Λόπες, Μάνταλος, Χριστοδουλόπουλος και Λιβάια ήταν επίσης εξαιρετικοί δίχως αυτό να σημαίνει ότι κάποιος υστέρησε.

Και αφού φτάσαμε μέχρι εδώ πολύ θα ήθελα να μου λύσουν οι ειδήμονες μία απορία. Τελικά έχει ή δεν έχει βάθος στο ρόστερ της η ΑΕΚ; Διότι δεν έπαιξαν ή έμειναν εκτός αποστολής οι Τσιντώτας, Τσιγκρίνσκι, Τσόσιτς, Λαμπρόπουλος, Τρίστασον, Κλωναρίδης, Κονέ, Γιακουμάκης και δεν βάζω καν τους Αϊντάρεβιτς, Πάτο Ροντρίγκες, Μπάρκας και αρκετούς ακόμα… Το έχουμε ξαναπεί… Ένα αριστερό μπακ τον Γενάρη και προχωράμε…

Κεφάλαιο κόσμος: Όταν έχεις ακολουθήσει την ΑΕΚ για προετοιμασία στο Πήλιο ενόψει της έναρξης της σεζόν στη Γ’ Εθνική, όταν έχεις μαζέψει στο ΟΑΚΑ 25.000 με τη Θύελλα Ραφήνας, τότε καταλαβαίνει και ο πλέον αδαής, πως η ΑΕΚ όπου και αν παίζει δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να παίξει μόνη της.

Την Κυριακή στην Ξάνθη έγινε ρεκόρ εισιτηρίων από φιλοξενούμενους και τα 20 ευρώ στο πέταλο και τα 25 στη γωνία δεν τα σκέφτηκε κανένας. Μετά βεβαίως σκέφτεσαι ότι τόσα έπρεπε να δώσεις για να δεις τη Μίλαν στο επιβλητικό «Σαν Σίρο» και μελαγχολείς με τα χρήματα που πρέπει να δώσεις για να παρακολουθήσεις ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το ταξίδι στο Μιλάνο ήταν… ευλογία! Οι φίλοι της ΑΕΚ έδωσαν ρεσιτάλ στις εξέδρες του ιταλικού γηπέδου. Περισσότεροι από 3.000 φίλοι της «Ένωσης» με αστείρευτη φωνή, πάθος και παλμό, έσπρωξαν την ομάδα μέχρι το τέλος. Με αψεγάδιαστη συμπεριφορά έδωσαν κυριολεκτικά ρεσιτάλ.

Αυτόν τον κόσμο έχει ανάγκη η ΑΕΚ. Όσοι έχουν ζήσει και παλαιότερες εκδρομές είχαν να το λένε. Η χθεσινή παρουσία ήταν μία από τις καλύτερες που έχουν κάνει εδώ και χρόνια οι οπαδοί του «Δικεφάλου».

ΥΓ: Τελικά μόνο η ΑΕΚ εξακολουθεί να μαζεύει πόντους για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει και αυτή, διότι έτσι όπως το πάει ο Ολυμπιακός, ούτε βαθμό δε θα πάρει… Έχει πάντως μεγάλη πλάκα αυτή η ιστορία. Διότι βλέπεις την τεράστια διαφορά κυρίως στη νοοτροπία.

Διότι δεν γίνεται να παίζεις με τη Γιουβέντους και να λες ότι έχασα από την ΑΕΚ λόγω διαιτησίας και μετά το ματς με την Μπαρτσελόνα να λες για τον διαιτητή που θα παίξει το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Μιλάμε για άνευ προηγουμένου μιζέρια…

Η πλάκα είναι ότι δεν μπόρεσαν να σταθούν αξιοπρεπώς κόντρα σε μία ομάδα που έπαιζε με δέκα παίκτες για ένα ημίχρονο. Τρία έγραψα το ταμπλό. Αλλά αυτό σε δυνέβη για πρώτη φορά. Πέρσι κόντρα στη Μπεσίκτας πάλι έπαιζαν με παίκτη παραπάνω στην Τουρκία από το 39 και το ταμπλό έγραψε 4!

Πρόπερσι στο Μόναχο ο Μπαντστούμπερ αποβλήθηκε στο 53′ και στο ταμπλό υπήρχε και πάλι ο αριθμός 4. Και το 2013, όμως η Π.Σ.Ζ. έπαιξε για ένα ημίχρονο με παίκτη λιγότερο. Ήττα και εκεί…

ΥΓ 2: Στην ΑΕΚ όλοι εύχονται να έρθει ισόπαλο το ντέρμπι της Κυριακής για να χάσουν βαθμούς τόσο ο πρωτοπόρος ΠΑΟΚ, όσο και ο Ολυμπιακός. Θα πρέπει όμως τη Δευτέρα οπωσδήποτε να επικρατήσουν του Ατρομήτου στο κεκλεισμένων των θυρών ματς της 8ης αγωνιστικής.

ΥΓ 3: «ΑΕΚ Μπάρλος σύλλογος μεγάλος»! Δεκαοκτώ χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που η ΑΕΚ έχασε έναν από τους μεγαλύτερους ηγέτες της ιστορίας της. Ο «πρόεδρος των έργων και των τίτλων» έφυγε από τη ζωή στις 20 Οκτωβρίου του 1999, στα 79 του χρόνια, έχοντας κερδίσει την αγάπη και την ευγνωμοσύνη των φίλων της ΑΕΚ, για όσα της πρόσφερε ως διοικητικός της ηγέτης από το 1974 έως και το 1981.